فقط به جلسات برگردید

تجربه‌ای صمیمانه از فردی که پس از سال‌ها لغزش و تاریکی، با پیدا کردن دوباره اتاق‌های انجمن معتادان گمنام، مسیر بهبودی و آزادی از بند مواد مخدر را بازیافت. این روایت شخصی نشان می‌دهد چگونه اصول برنامه دوازده قدم می‌تواند راه تازه زندگی را به ما نشان دهد.

فقط به جلسات برگردید: مسیر بهبودی من در انجمن معتادان گمنام (NA)

همیشه در میان همدردان این جمله معروف و حیاتی را می‌شنویم: «فقط به جلسات برگردید». راستش را بخواهید، من هم مثل خیلی از شما از برچسب «لغزش‌کننده مزمن» بیزارم. مسیر آمدن و رفتن دو دهه‌ای من به دنیای پاکی و قدم زدن در جاده دوازده قدم، هرگز یک راه صاف، مستقیم و بی‌دردسر نبوده است. بارها زمین خوردم و بارها تاریکی را تجربه کردم. اما شاید بپرسید پس چه چیزی باعث می‌شود بعد از هر سقوط، دوباره چراغ امید در دلم روشن شود و بازگردم؟

پاسخ من به این سوال بسیار ساده است؛ وقتی یک مصرف‌کننده حتی برای یک‌بار در معرض پیام بهبودی از اعتیاد فعال قرار می‌گیرد، زندگی گذشته‌اش برای همیشه دستخوش تغییر می‌شود. دیگر نمی‌توان مثل سابق با خیال راحت مصرف کرد. از همان لحظه‌ای که اولین جرقه‌های امید را در جلسات انجمن معتادان گمنام شنیدم و با تمام وجود درک کردم، متوجه شدم که راه تازه زندگی وجود دارد. فهمیدم که در این دنیا دو انتخاب بیشتر ندارم: یا به مصرف مواد مخدر تا عاقبت تلخ آن یعنی زندان، تیمارستان و مرگ ادامه دهم، یا اینکه آغوشم را برای روش رهایی از اعتیاد باز کنم. من راه دوم را انتخاب کردم و برگشتم؛ چرا که مصرف کردن زندگی نیست، بلکه اسارتی خودخواسته است.

معجزه اصول دوازده قدم و کتاب پایه NA

امروز که سال‌های بیشتری از عمرم گذشته است، اهمیت حضور مستمر را بیشتر درک می‌کنم. حالا بیشتر روزها در جلسات انجمن معتادان گمنام NA شرکت می‌کنم و با عشق، برنامه شخصی‌ام را پیش می‌برم. چندی پیش، وقتی مثل همیشه مشغول مطالعه کتاب پایه معتادان گمنام بودم، به جملاتی برخوردم که ناگهان چشمانم را به روی حقیقت باز کرد. در صفحه ۲۴ کتاب آمده است:

                     «به نظر می‌رسد هر روش زندگی که در جستجوی پیشرفت روحانی است، نیازمند بسیاری چیزها مانند آزادی، حسن نیت، اعمال سازنده و رشد فردی است که در                              اعتیاد غایب هستند.»

این جملات تکان‌دهنده باعث تغییر مسیر زندگی من شد. متوجه شدم اعتیاد فعال چه چیزهای ارزشمندی را از من ربوده بود. حالا در مسیر بهبودی، معنای واقعی آزادی را درک می‌کنم؛ احساسی سرشار از هدفمندی. حسن نیت به من یاد داد که از پیله خودخواهی خارج شوم و به دیگران هم فکر کنم. رشد فردی با کمک راهنما و همدردان، همان بال پروازی شد که همیشه آرزویش را داشتم. امروز با اعمال سازنده و مثبت، می‌توانم اصول انجمن معتادان گمنام را در تصمیم‌گیری‌های روزمره‌ام به کار ببندم.

باور به معجزه پاکی: ما بهبود پیدا می‌کنیم

پذیرش این اصول، نگرش مرا به آینده تغییر داد. در بخش دیگری از کتاب پایه و در صفحه ۱۴۲، جمله‌ای طلایی وجود دارد که مهر تأییدی بر پایان همیشگی ناامیدی است:

                   «این عقیده که اگر معتاد شدی برای همیشه معتاد می‌مانی، دیگر نه مورد قبول جامعه است و نه خود معتاد.»

این جمله زیباترین حقیقت زندگی من است. من در نهایت با تمام وجودم باور کردم که ما تغییر می‌کنیم و بهبود پیدا می‌کنیم. مهم نیست چند بار زمین خورده‌ایم، مهم این است که هر بار می‌توانیم بلند شویم و فقط به جلسات برگردیم تا راه تازه زندگی را در کنار هم پیدا کنیم.

برگرفته از مجله پیام بهبودی زمستان 1387