آسایش از طریق مواد مخدر هرگز کار نکرد

اگرچه ما در جستجوی آسایش از طریق مواد مخدر بودیم ولی این راه، هرگز کار نکرد. وقتی که اثر مواد مخدر از بین می رفت، درد هنوز وجود داشت و مشکلات هنوز حل نشده بودند. اعتیاد، یک بیماری پیشرونده است.

آسایش از طریق مواد مخدر هرگز کار نکرد

ما مواد مخدر مصرف می کردیم تا از عهده زندگی بر بیاییم زیرا فکر میکردیم تنها از طریق این راه است که می‌توانیم زندگی را سپری کنیم. همانطور که بیماری اعتیاد رشد میکرد، ما به هر چی که عاشقانه دوست داشتیم، خسارت زده و آن را از بین می بردیم و  برای پنهان کردن احساسات مان، باید بیشتر مصرف می‌کردیم. درجات دیوانگی در هر کدام از ما ، متفاوت بوده است، از دیوانگی که خانواده و آزادی مان را از ما گرفت تا نوع عمیق تر آن که باعث شد حتی برای مان مهم نباشد که زنده ایم یا مرده. فهمیدیم که مهم نبود چه ماده مخدری را مصرف می کردیم و چقدر مصرف می کردیم نکته مهم این است که وقتی مصرف می کردیم چه اتفاقی می افتاد. زمانی هم که ما مصرف نمی‌کردیم، به مصرف کردن و اینکه مواد را از کجا و چه قیمتی تهیه کنیم، فکر می‌کردیم. هر کدام از ما عمق دیوانگی خودمان را داریم ولی به هرحال ، ما متوجه شدیم صرف نظر از اینکه چه احساساتی را تجربه کرده یا در چه شرایطی زندگی کرده بودیم، می بایست نگاه دقیق تری به خود می انداختیم.

آسایش از طریق مواد مخدر

اگرچه ما در جستجوی آسایش از طریق مواد مخدر بودیم ولی این راه، هرگز کار نکرد. وقتی که اثر مواد مخدر از بین می رفت، درد هنوز وجود داشت و مشکلات هنوز حل نشده بودند. اعتیاد، یک بیماری پیشرونده است. با وجود اینکه اعتیاد ،قابل علاج نیست و از طریق دوازده قدم انجمن معتادان گمنام، بهبودی ممکن است و ما می توانیم  روش زندگی بدون مواد را یاد بگیریم . به محض اینکه ما قبول کنیم که با مواد مخدر، مشکل داریم درب ها به سوی بهبودی را می گشایم. اگر جلسات در دسترس باشند ، معتادان دیگری را می‌بینیم و حرف‌هایشان را میشنویم. معتادانی که پاک زندگی می کنند و در حال بهبودی در انجمن معتادان گمنام هستند. (کتاب آنسوی دیوارها)

آسایش از طریق مواد,درجات دیوانگی معتاد,یک بیماری پیشرونده,طریق دوازده قدم,اثر مواد مخدر